Είμαστε σε μια τεράστια παραλία, μεσάνυχτα η ώρα, με γυρισμένη την πλάτη μας στην πεντακάθαρη θάλασσα, τα αυτιά κλειστά και τα πόδια μας στην βρεγμένη αμουδιά.
Εγω όμως σας λέω πως η θάλασσα είναι η γνώση που δεν έχουμε και το κύμα είναι το θαύμα. Το νερό που βρέχει τα πόδια μας είναι η γνώση που αποκτούμε συνεχώς. Η παραλία φυσικά έχει μια μεγάλη έκταση βρεγμένης άμου. Δεν μπορούμε να βρισκόμαστε παντού όμως!
Το καλό είναι πως με όλη μας την δύναμη προσπαθούμε να γυρίσουμε τα μάτια μας προς την θάλασσα. Και όντως μερικές φορές κοιτάμε για λίγο για να γυρίσουμε πάντα στην προηγούμενή μας κατάσταση!!!Κάθε κύμα είναι μοναδικό, σαν να μην έχει ξαναγίνει! Είναι αυτό που ενώνει την θάλασσα με την αμούδιά που πατάμε. Το σκότος της θάλασσας με την σιγουριά της παραλίας. Την άγνοια με την γνώση.Τόσο πολύ μας αρέσει που έχουμε μάθει να το εκτιμούμε, είναι στην φύση μας να το κάνουμε. Είναι κάτι το ιδιαίτερο αλλά πάνω από όλα κάτι το καινούριο!!!
Μερικά θαύματα όμως ξέρετε γιατί δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε? Γιατί κάποια κύματα μόνο τα βλέπουμε, το νερό τους δεν φτάνει στα πόδια μας. Έρχονται όμως από την θάλασσα.
Ντάξει μην μας πάρουν και τα σκοτάδια :P, όποιος νύχτα περπατεί λάσπες και...(το 1ο σχόλιο με την συνέχεια της φράσης κερδίζει επίχρυσο ρολόι)
(Σε περίπτωση που κάποιος μου καταστρέψει το παράδειγμα θα του στείλω τον GEORGE!!!)
2 comments:
...σκατά πατεί...(Yes!πήρα το επίχρυσο!!!)
lol
Λοιπόν +μφωνώ με την γλαφυρότατη περιγραφή ετούτη...Η γνώση είναι ωκεανός....κ το ultimate είναι να τον διαπλέεις....
είθε! καποια στιγμή να το καταφέρουμε....
Τα σκοτάδια δεν μπορούν να μας πάρουν. Μην ξεχνάτε ότι η θάλασσα παίρνει το χρώμα του φωτός που τη φωτίζει. Για συμπληρώστε την εικόνα της παραλίας τα μεσάνυχτα μ' ένα ολόγιομο φεγγάρι!...!!!
Και για φανταστείτε, μετά τον διάπλου του ωκεανού της γνώσης, ν' αποκτήσουμε και βυθοσκάφος και να εξερευνήσουμε τα βάθη του!
Δημοσίευση σχολίου