Είναι μερικές φορές που ακούς ένα κομμάτι κ χωρίς να καταλαβαίνεις τον λόγο βουρκώνεις...
Αισθάνεσαι κατι πολύ οικείο στο κομμάτι...στους στίχους...προσπαθείς να το πολεμήσεις αλλα έλα που επιμένει...Κατι βρίσκεις σε αυτά τα κομμάτια...2 χαρακτηριστικότατα κομμάτια είναι τα ακόλουθα....
Roger Sanchez - Another Chance
κ φυσικά το κομμάτι που με κανει λιώμα....
Modjo - Lady (Hear Me Tonight)
Κ τότε αφού τα έχεις ακούσει για εκατοστή-όγδοη φορά...καταλαβαίνεις...το αισθάνεσαι...βλέπεις τον ευατό σου μεσα στο στίχο...
στο ρυθμό......
στην μελωδία...
καταρέεις......
δακρύζεις......
το ζείς........
10.1.07
Κλαίω...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
6 comments:
δεν έχω λόγια για να περιγράψω πόσο πολύ μου αρέσουν αυτά τα τραγούδια ...Ναι περισσότερο και από τον Tiesto!!!!!!
Είναι Dance κομμάτια και προσωπικά δεν τα θεωρώ και πολύ της προκοπής! Προτιμώ να τα ακούω σε κάποιο club και να διασκεδάζω... Χώρια που δεν με αγγίζουν καθόλου.
Φίλτατε Pierro ή είσαι υπερβολικός ή έχεις χαμηλά standarts για τα κομμάτια γενικά. Αν σε συγκινούν οι στίχοι (καμία σχεση με μουσική δλδ) γράψε για αυτούς, αν σε συγκινεί η μελωδία ψάξε και γράψε κάτι για αυτή. Αν δεν ξέρεις όμως μην γράφεις γιατί πέφτεις πρώτα εσύ θύμα διαφημίσεων και μετά όλοι οι άλλοι!!!
Τα συγκεκριμένα κομμάτια και εμένα μου αρέσουν. Αλλά ας μην τρελενόμαστε. Δεν είναι και ύμνοι της αγάπης ή του συναισθήματος! Είναι τραγούδια για να περνάς ευχάριστα την ώρα σου.
Βασικά και εγώ δεν μπορώ να πω ότι με αγγίζουν τα Dance κομμάτια, αλλά ο καθένας μας έχει διαφορετικά γούστα στη μουσική(όπως και σε τόσα άλλα πράγματα στη ζωή) και το σεβόμαστε....
Τώρα σχετικά με μένα με αγγίζουν περισσότερο κάποια ελληνικά κομμάτια (όχι σκυλάδικα ΈΛΕΟΣ)και ΦΥΣΙΚΑ κάποια κομμάτια Classic Rock(τα οποια λατρεύω)...
Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι όπως είπε και ο Πιερ είναι απίστευτο πως σε επηρεάζει η μουσική και πως αλλάζει τη διάθεση σου....Ισως μάλιστα είναι και η μόνη που το πετυχαίνει σε τέτοιο βαθμό και χωρίς να ξέρουμε το πως το κανει...
Είναι τέχνη. Όταν ακούς, βλέπεις κτλ ένα έργο τέχνης είναι σαν να "συνομιλείς" με τον καλιτέχνη. Τον φαντάζεσαι δίπλα σου και κάνεις διάλογο. Σου δίνει συναισθήματα και ιδέες και εσύ τις επεξεργάζεσαι. Νιώθεις και σκέφτεσαι.
Πάντως σήμερα, η μουσική συνδιάζεται με τον χορό, τους στίχους και την διασκέδαση και για αυτό έχει μείνει τόσο πίσω στην Ελλάδα και όχι μόνο. Δεν λέω να τα σταματήσουμε, αλλά η σύγχηση αυτή συμφέρει λίγους εις βάρος του πολιτισμού μας.
To καλλιτέχνης το σκότωσα όπως και πολλά άλλα σε ότι γράφω. Πάω για χαρακίρι...
Δημοσίευση σχολίου