Ένα ξέρω...ότι δεν ξέρω τίποτα.

Τί μπορεί να είχε στο μυαλό του όταν επεξεργαζόταν όλα τα στοιχεία για να εκφραστεί τελικά με αυτή την πρόταση ο φίλος μας Σωκράτης ?
Παρόλο που από τους αρχαίους φιλοσόφους μου κάνουν περισσότερο αίσθηση αυτή τη στιγμή ο αιώνιος Αριστοτέλης (που πολύ "τυρρανίθηκε" από τα διάσημα έργα του η εδραίωση της επιστήμης) και ο Ηράκλειτος (είναι και Μικρασιάτης σαν και μένα χαχαχαχα) Ηράκλειτος θαυμάζω περισσότερο από όλους τον Σωκράτη. Για όλους τους φιλοσόφους, παρακαλώ να μην παρεξηγηθεί κανείς, διότι ούτε το μισό από το έργο τους γνωρίζω ούτε έχω τις γνώσεις για να το κρίνω.
Για το πρότελευταίο σχετικά με τον Σωκράτη είναι κάτι όπως η σχέση μου με τον Tchaikovsky, τον παππού των Ρώσων μουσικών. Τον θαυμάζω απεριόριστα αλλά προτιμώ τον Rachmaninov (OLE!!!)και τον Stravinsky. Όπως καταλαύατε λατρεύω τους Ρώσους κλασσικούς αλλά φυσικά ακούω και όλους τους άλλους.

Τέλωσπάντων...ο τίτλος είναι το θέμα μας. Είναι μια πρόταση που δηλώνει το πνεύμα των φιλοσόφων της εποχής ? Γιατί συγχρόνως είναι και ένα μεγάλο βήμα της ανθρωπότητας αφού διδάσκει την ταπεινώτητα που πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος μπροστά στο πλήθος πληροφοριών για συμβάντα που ποικήλουν σε διάρκεια και που πραγματοποιούνται γύρω μας αλλά και για τις ιδιότητες του κόσμου μας.
Λέτε να αντιλείφθηκε την χαοτική φύση του κόσμου όπως την αντιλαμβανόμαστε σήμερα? Εμείς βέβαια το αποδικνύουμε την ύπαρξή του συνεχώς με τα σύγχρονα μαθηματικά. Αλλά όλοι λένε, ας ανακαλύψουμε τι έχουν βρεί οι αρχαίοι υμών πρόγονοι που υπήρξαν κορυφαίοι ως πολιτισμός. Και??? Αυτό σημαίνει κάτι? Δλδ εμείς σε τί διαφέρουμε? Ανθρώπινες υπάρξεις δεν είμαστε σαν και αυτούς ? Το σημείο κλειδί σε αυτά τα όχι πολύ σημαντικά ερωτήματα θα ήταν μια βιολογική θεωρία σε συνδιασμό με καινούρια αρχαιολογικά στοιχεία (λέμε τώρα).
Πιστεύω ότι καλύτερα είναι να κοιτάμε στο μέλλον που όμως φωτίζετε σιγά σιγά και γίνεται παρόν εντελώς τυχαία παρά να κοιτάμε στο παρελθόν που χάνεται. Η στασιμότητα με ανησυχεί. Γιατί τελευταία ως πολιτισμός λειτουργούμε όπως ένας ανόητος οδηγός στο αυτοκίνητο. Αντί να έχουμε τα μάτια μας μπροστά και να ρίχνουμε κλεφτές ματιές για να βλέπουμε και τι συμβαίνει πίσω μας, προτιμούμε να κοιτάμε πολύ ώρα προς τα πίσω. Μπορεί να γίνει σύγκρουση...
Δεν θέλω να πω να σταματίσουμε να ψάχνουμε για αρχαία κείμενα κτλ. αλλά να μην επικεντρονόμαστε συνεχώς στο άγνωστο που σήμερα συνορεύει και με το υπερφυσικό. Γύρω μας υπάρχουν φτωχοί και άρωστοι και οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για την αιτία του προβλήματος. Πώς μπορεί να τους βοηθήσει ο άγνωστος αρχαιοελληνικός κόσμος? Και να μπορεί πιστεύω ότι οι λύσεις του σύγχρονου κόσμου είναι μπροστά στα μάτια μας και τις βλέπουμε.

Ας λύσουμε τα σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματά μας τώρα και μετά τα ιστορικά. Εκεί βλέπω την στασιμότητα...