Χτες το βράδυ παρακολούθησα μαζί με άλλα μέλη των Alluminatoi την ταινία Deja Vu με τον Danzel Washington. Η ταινία ήταν πολύ καλή και προσεγμένη (παρά τις όποιες επιστημονικές ανακρίβειες της), ανατρεπτική και με αρκετή δόση σασπένς.
Παρόλα αυτά αυτό μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν πως στο τέλος μας έκανε να σκεφτούμε πώς όλοι έχουμε ζήσει κάποιες εμπειρίες Deja Vu, αυτή την περίεργη αίσθηση που ξέρουμε ότι κάτι δεν το έχουμε ζήσει ποτέ πριν όμως ταυτόχρονα νιώθουμε ότι σίγουρα το έχουμε ξαναζήσει.
Έτσι και εγώ άρχισα να ψάχνω στο internet για πληροφορίες σχετικά με αυτό το περίεργο φαινόμενο.Βρήκα λοιπόν και σας παραθέτω αυτή την έρευνα του πανεπιστημίου Leeds της Βρετανίας σχετικά με άτομα που ζουν τη "μέρα της μαρμότας":
Ψυχολόγοι από το πανεπιστήμιο Leeds της Βρετανίας μελετούν τώρα άτομα που υποφέρουν από χρόνιο deja vu στην πρώτη έρευνα που γίνεται στον κόσμο σχετικά με το συγκεκριμένο «σύνδρομο».
Ο Dr Chris Moulin συνάντησε για πρώτη φορά πάσχοντες από χρόνιο deja vu σε μια κλινική που ασχολείται με προβλήματα μνήμης. “Είχαμε μια πολύ παράξενη αναφορά ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να επισκεφτεί την κλινική γιατί νόμιζε ότι είχε ξανά έρθει εδώ, πράγμα απίθανο.” Ο συγκεκριμένος ασθενής όχι μόνο πίστευε ότι είχε συναντήσει τον Dr Moulin στο παρελθόν αλλά περιέγραψε με λεπτομέρειες το που και το πότε θυμόταν ότι είχαν συναντηθεί.
Ο εν λόγω κύριος ζούσε τόσο συχνά και τόσο έντονα εμπειρίες deja vu που είχε σταματήσει να παρακολουθεί τηλεόραση, ακόμα και τις ειδήσεις, γιατί ένιωθε πως ήταν μια επανάληψη προγραμμάτων και γεγονότων που είχε ήδη δει. Ο ίδιος πίστευε ακόμα ότι άκουγε κάθε μέρα το ίδιο πουλί να κελαηδάει τον ίδιο σκοπό από το ίδιο δέντρο στο δρόμο.
Τα άτομα που βιώνουν χρόνια περιστατικά deja vu όχι μόνο νιώθουν εξωπραγματικά οικεία με πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή τους και που νομίζουν ότι τους έχουν ξανασυμβεί αλλά μπορούν να δώσουν απτές εξηγήσεις για να υποστηρίξουν ότι πράγματι κάτι το έχουν ξαναζήσει.
Για πρώτη φορά, άτομα που υποφέρουν από χρόνιο deja vu μπορούν να βοηθήσουν ώστε να γίνουν εμπεριστατωμένες έρευνες πάνω στο συγκεκριμένο «σύνδρομο». “Μέχρι τώρα έχουμε ολοκληρώσει το κομμάτι της φυσικής ιστορίας του προβλήματος, έχουμε βρει τρόπους να το μετράμε και τις κατάλληλες κλινικές ερωτήσεις. Το επόμενο βήμα είναι προφανώς να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το πρόβλημα,” σχολιάζει ο Moulin.
Ο Akira O'ΑConnor, διδακτορικός φοιτητής, συνεργάζεται με τον Dr Moulin με στόχο να καταφέρουν να αναπαράγουν το φαινόμενο μέσα σε συνθήκες εργαστηρίου. Ο Akira, έχει αρχίσει να προκαλεί το φαινόμενο σε εθελοντές φοιτητές στο πανεπιστήμιο του Leeds χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της ύπνωσης.
Αυτό το νέο πρόγραμμα έρευνας είναι μοναδικό για το πανεπιστήμιο και γίνεται με τη συνεργασία των Dr Moulin και Martin Conway. “Με τις νέες έρευνες ελπίζουμε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες, όπως είναι το deja vu, όπως επίσης και γνωστικές δυσλειτουργίες που συμβαίνουν, για παράδειγμα, στα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα,” αναφέρει ο Moulin.
“Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιο deja vu, όμως δεν έχουν καμία πρόθεση να το συζητήσουν με το γιατρό τους. Κάθε υπόνοια ενός «νοητικού προβλήματος» αποτελεί taboo, ιδιαίτερα για τους γηραιότερους. Μόλις όμως βρήκαμε αυτόν τον πρώτο ασθενή, ανακαλύψαμε ότι αν κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις εντοπίζουμε και άλλα άτομα που έχουν ίδιες εμπειρίες.”
Χρόνια περιστατικά deja vu μπορεί να είναι τόσο βασανιστικά που να οδηγήσουν ακόμα και σε κατάθλιψη – δεν είναι λίγοι αυτοί που τους έχουν χορηγηθεί αντιψυχωτικά φάρμακα. Η ομάδα του Moulin πιστεύει ότι το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί κάποια παραίσθηση αλλά μια δυσλειτουργία της μνήμης.
“Το εκπληκτικό σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι μπορούν να θυμούνται συγκεκριμένες λεπτομέρειες για κάποιο γεγονός ή μια συνάντηση που στην πραγματικότητα δεν συνέβη ποτέ. Αυτό δείχνει ότι οι αισθήσεις που σχετίζονται με τη μνήμη είναι ξεχωριστές από το πραγματικό περιεχόμενο της μνήμης, ότι δηλαδή υπάρχουν σε λειτουργία δύο διαφορετικά συστήματα στον εγκέφαλο.”
Ο Dr Moulin σκοπεύει να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο δίκτυο ατόμων με χρόνιο deja vu. “Βρίσκουμε ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο που βιώνουν το ίδιο πρόβλημα. Τα άτομα αυτά χρειάζονται την επιβεβαίωση ότι δεν είναι οι μόνοι που ζουν κάτι τέτοιο και εμείς χρειαζόμαστε τη βοήθειά τους για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με το φαινόμενο, ποιος το έχει, τι το προκαλεί και γιατί.”
The Reporter, πανεπιστήμιο Leeds
Παρόλα αυτά αυτό μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν πως στο τέλος μας έκανε να σκεφτούμε πώς όλοι έχουμε ζήσει κάποιες εμπειρίες Deja Vu, αυτή την περίεργη αίσθηση που ξέρουμε ότι κάτι δεν το έχουμε ζήσει ποτέ πριν όμως ταυτόχρονα νιώθουμε ότι σίγουρα το έχουμε ξαναζήσει.
Έτσι και εγώ άρχισα να ψάχνω στο internet για πληροφορίες σχετικά με αυτό το περίεργο φαινόμενο.Βρήκα λοιπόν και σας παραθέτω αυτή την έρευνα του πανεπιστημίου Leeds της Βρετανίας σχετικά με άτομα που ζουν τη "μέρα της μαρμότας":
Ψυχολόγοι από το πανεπιστήμιο Leeds της Βρετανίας μελετούν τώρα άτομα που υποφέρουν από χρόνιο deja vu στην πρώτη έρευνα που γίνεται στον κόσμο σχετικά με το συγκεκριμένο «σύνδρομο».
Ο Dr Chris Moulin συνάντησε για πρώτη φορά πάσχοντες από χρόνιο deja vu σε μια κλινική που ασχολείται με προβλήματα μνήμης. “Είχαμε μια πολύ παράξενη αναφορά ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να επισκεφτεί την κλινική γιατί νόμιζε ότι είχε ξανά έρθει εδώ, πράγμα απίθανο.” Ο συγκεκριμένος ασθενής όχι μόνο πίστευε ότι είχε συναντήσει τον Dr Moulin στο παρελθόν αλλά περιέγραψε με λεπτομέρειες το που και το πότε θυμόταν ότι είχαν συναντηθεί.
Ο εν λόγω κύριος ζούσε τόσο συχνά και τόσο έντονα εμπειρίες deja vu που είχε σταματήσει να παρακολουθεί τηλεόραση, ακόμα και τις ειδήσεις, γιατί ένιωθε πως ήταν μια επανάληψη προγραμμάτων και γεγονότων που είχε ήδη δει. Ο ίδιος πίστευε ακόμα ότι άκουγε κάθε μέρα το ίδιο πουλί να κελαηδάει τον ίδιο σκοπό από το ίδιο δέντρο στο δρόμο.Τα άτομα που βιώνουν χρόνια περιστατικά deja vu όχι μόνο νιώθουν εξωπραγματικά οικεία με πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή τους και που νομίζουν ότι τους έχουν ξανασυμβεί αλλά μπορούν να δώσουν απτές εξηγήσεις για να υποστηρίξουν ότι πράγματι κάτι το έχουν ξαναζήσει.
Για πρώτη φορά, άτομα που υποφέρουν από χρόνιο deja vu μπορούν να βοηθήσουν ώστε να γίνουν εμπεριστατωμένες έρευνες πάνω στο συγκεκριμένο «σύνδρομο». “Μέχρι τώρα έχουμε ολοκληρώσει το κομμάτι της φυσικής ιστορίας του προβλήματος, έχουμε βρει τρόπους να το μετράμε και τις κατάλληλες κλινικές ερωτήσεις. Το επόμενο βήμα είναι προφανώς να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το πρόβλημα,” σχολιάζει ο Moulin.
Ο Akira O'ΑConnor, διδακτορικός φοιτητής, συνεργάζεται με τον Dr Moulin με στόχο να καταφέρουν να αναπαράγουν το φαινόμενο μέσα σε συνθήκες εργαστηρίου. Ο Akira, έχει αρχίσει να προκαλεί το φαινόμενο σε εθελοντές φοιτητές στο πανεπιστήμιο του Leeds χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της ύπνωσης.
Αυτό το νέο πρόγραμμα έρευνας είναι μοναδικό για το πανεπιστήμιο και γίνεται με τη συνεργασία των Dr Moulin και Martin Conway. “Με τις νέες έρευνες ελπίζουμε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες, όπως είναι το deja vu, όπως επίσης και γνωστικές δυσλειτουργίες που συμβαίνουν, για παράδειγμα, στα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα,” αναφέρει ο Moulin.
“Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιο deja vu, όμως δεν έχουν καμία πρόθεση να το συζητήσουν με το γιατρό τους. Κάθε υπόνοια ενός «νοητικού προβλήματος» αποτελεί taboo, ιδιαίτερα για τους γηραιότερους. Μόλις όμως βρήκαμε αυτόν τον πρώτο ασθενή, ανακαλύψαμε ότι αν κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις εντοπίζουμε και άλλα άτομα που έχουν ίδιες εμπειρίες.”
Χρόνια περιστατικά deja vu μπορεί να είναι τόσο βασανιστικά που να οδηγήσουν ακόμα και σε κατάθλιψη – δεν είναι λίγοι αυτοί που τους έχουν χορηγηθεί αντιψυχωτικά φάρμακα. Η ομάδα του Moulin πιστεύει ότι το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί κάποια παραίσθηση αλλά μια δυσλειτουργία της μνήμης.
“Το εκπληκτικό σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι μπορούν να θυμούνται συγκεκριμένες λεπτομέρειες για κάποιο γεγονός ή μια συνάντηση που στην πραγματικότητα δεν συνέβη ποτέ. Αυτό δείχνει ότι οι αισθήσεις που σχετίζονται με τη μνήμη είναι ξεχωριστές από το πραγματικό περιεχόμενο της μνήμης, ότι δηλαδή υπάρχουν σε λειτουργία δύο διαφορετικά συστήματα στον εγκέφαλο.”
Ο Dr Moulin σκοπεύει να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο δίκτυο ατόμων με χρόνιο deja vu. “Βρίσκουμε ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο που βιώνουν το ίδιο πρόβλημα. Τα άτομα αυτά χρειάζονται την επιβεβαίωση ότι δεν είναι οι μόνοι που ζουν κάτι τέτοιο και εμείς χρειαζόμαστε τη βοήθειά τους για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με το φαινόμενο, ποιος το έχει, τι το προκαλεί και γιατί.”
The Reporter, πανεπιστήμιο Leeds
4 comments:
Βασικά οι επιστημονικές ανακρίβιες (που είναι σε λίγα σημεία) την κάνουν ταινία επιστημονικής φαντασίας και αστυνομικού μυστηρίου. Για αυτό το είδος την βάζω πολύ ψηλά...στις ψαγμένες δλδ. Να την δείτε οπωσδήποτε κάποτε!
Βασικα λενε οτι το deja vu ειναι βλαβη του εγκεφαλου που αποθηκευει τις πληροφοριες με λαθος σειρα ( δλδ μια πληροφορια που βλεπεις πχ τωρα την αποθηκευει με λαθος ημερομηνια(περιπου κατι τετοιο) και περναει αυτοματα αυτη στο ιστορικο του εγκεφαλου ,με αποτελεσμα να νομιζεις οτι τα εχεις δει και στο παρελθον).
Έχω την ίδια εντύπωση με τον John ...Πέρασμα ενός γεγονότος στην μακροπρόθεσμη κ μετά στην βραχυπρόθεσμη μνήμη...Σίγουρα πολυ ενδιαφέρον γεγονός κ αρκετά καλή ταινία!
Ρε συ αλέ η εικόνα με το μάτι που έχεις ρε συ είναι απο ένα κομάτι των Dream Theater το stange Deja vu... lol :-D
Δημοσίευση σχολίου