Εμπειρίες Γιορτών

Χαιρετώ και πάλι την υψηλή κοινωνία και εύχομαι Χρόνια Πολλά...


Το θέμα που θα αναλύσω δέν θα είναι τεχνολογικό μήτε επιστημονικό.. Θα είναι εν μέρη ψυχολογικό και θα περιέχει τις εμπειρίες που απέκτησα από τις διακοπές των Χριστουγέννων του 2006...


Λοιπόν, την ώρα που γράφω αυτό το άρθρο είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι αγκαλιά με τον Dell μου (γιατί δεν τον αποχωρίζομαι ΠΟΤΕ :P ). Η ώρα έιναι 2 το πρωί και όχι δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω και ούτε μπορώ να κοιμηθώ, άλλωστε ξύπνησα στις 13:30...


Θα ξεκινήσω με την αναχώρηση της οικογένειας.. Ημέρα Σάββατο 23/12 και η ώρα 10:00, με ξυπνάει ο πατέρας με τη κλασσική πλέον φράση: ΧΑΡΗ ΣΗΚΩΩΩΩΩΩ!!!! Ξυπνάω, σηκώνομαι, πλένομαι, ντύνομαι και μαζεύω τα πράγματα μου... 10:49 η οικογένεια έτοιμη να αναχωρήσει, ο πατέρας αρχίζει τα γαμωσταυρίδια γιατι αργούμε και εγώ τσακίζομαι να μαζέψω τα τελευταία συμπράγκαλα (τηλέφωνο, ακουστικά και iPod). Κατεβαίνουνε κάτω και επιτέλους αναχωρούμε..


Στον δρόμο τώρα όλα κανονικά... Μέχρι που περάσαμε και τα δεύτερα διόδια.. Ο προορισμός είναι τα Τρίκαλα, συνήθως με φυσιολογική κίνηση το ταξίδι είναι γύρω στις 3 ωρίτσες... Μετά τα διόδια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μας βγήκε η Παναγία... 8 ώρες στο δρόμο... Είχε μια κίνηση ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ... Εγώ είχα πάρει παραμάσχαλα τον Dell και άκουγα μουσική γιατί μου είχε τελειώσει η μπαταρία του iPod… Τελειώνει η μπαταρία και στον Dell, και κατέβαζα καντήλια όπως αρμόζει σε μια τέτοια κατάσταση.. Τέλος πάντων, φτάνουμε σπίτι με τα χίλια ζόρια στις 7 και κάτι το απόγευμα, κατά την διάρκεια του ταξιδιού είχαμε πει ίσα και με 80 φορές ότι δεν πρόκειται να ξαναπατήσουμε Τρίκαλα...


Αφού βλέπουμε τους παππούδες και καθόμαστε και τρώμε, φτάνει η ώρα να πάμε να δούμε τα ξαδέρφια, οι οποίοι είναι κοντά στα 29 και οι δύο... Χαιρετιόμαστε καθόμαστε λίγο και πάμε σπίτι να κάνουμε κάνα μπάνιο για να ξεκουραστούμε και λίγο..


Η άλλη ημέρα (Κυριακή) πέρασε κανονικά, είχε γενέθλια ο ξάδερφος και του κάναμε μια μαλακία πάρτι... Δηλαδή καθόμασταν και παίζαμε επιτραπέζια... Παπαριές δηλαδη...


Δευτέρα, η πολυπόθητη ημέρα, Χριστούγεννα... Σηκώνομαι κατά τις 1 και μισή... παίρνω τηλέφωνο δυο τρεις φίλους για ευχές και μετά παρατάω το τηλέφωνο... Κατά τις 6 που το κοιτλω βλέπω 3 μηνύματα ολα και όλα (μου έστειλε και ένα άτομο που δέν περίμενα..) σκέφτομαι από μέσα μου: Μαλάκα Χάρη πάλι εσύ θα τους θυμηθείς και φέτος, και αρχίζω και στέλνω σαν μαλάκας χρόνια πολλά και ευχές....


Μετά κατά το βραδάκι ντύνομαι και πάω κάτω στα ξαδέρφια που ήταν και άλλοι μαζεμένοι εκεί... Σκάω μύτη μέσα και αρχίζω και χτυπιέμαι φωνάζοντας Μερι Κρίστμας! ΣΚΑΤΑ, με κλάσανε ΟΛΟΙ... Ξενέρωσα 1η φορά.. πάω και κάθομαι σε μιλά καρέκλα, και περιμένω να μου μιλήσουν.. Μαλακίες, περίμενα για 20 λεπτά και με κλάσανε πάλι... Ξενέρωσα 2η φορά... Στο τέλος με είδε η αδερφή μου μες την μιζέρια μου και μου μίλησε: Ρε τι κάθεσαι έτσι μονός σου; Έλα να κάτσεις μαζί μας! Εκεί είχανε χωριστεί σε δύο πηγαδάκια... Οι φυσιολογικοί άνθρώποι και οι ΜΑΛΑΚΕΣ που δέν κάνουν τίποτα άλλο στην ζωή τους από το να παίζουν World Of Warcraft. Δέν λέω καλό παιχνιδάκι αλλά σου ρουφάει την ζωή... Δεν το παίζεις, σε παίζει... Ήταν εκέι λοιπόν 3 άτομα... Ο ξάδερφος μου (αυτός που είχε γενέθλια) ένα παλικαρι 30 ετών και ένα παλικάρι 25. Ε! Δεν μιλάγανε για τίποτε άλλο εκτός απο WoW και για το πόσα φράγκα κάνει η καινούρια κάρτα γραφικών που πήρανε για να παίζουν το WoW σε τέρμα ανάλυση... Πόσα level ειναι και τέτοια... Όταν άκουσα για τεχνολογία πήγα και έγώ, ώς γνώστης του θέματος, και κατέληξα να ακούω ΠΟΣΟ πώρωση είναι το WoW και πως είναι τρόπος ζωής..Ο 25αρης είχε μάλιστα δίλημμα αν θα βγει με τη κοπέλα του η να παίξει WoW… Μου έλεγε ακόμη οτι δεν έχω γευτει τις χαρές της ζωής. Τώρα θα μου πείτε οτι αυτό μου το είπε για πλάκα και οτι υπερβάλλω... Άλλα όχι, δεν έκανε πλάκα.. και το κατάλαβα από το γεγονός οτι επίτηδες είπα το WoW μια μαλακία και μισή για να κόψω αντίδραση, και τσίμπησε ο τυπάς..


Είναι λυπηρό πάντως, νέοι άνθρωποι να χαραμίζουν την ζωή τους, τον εγκέφαλό τους, τα λεφτά τους σε κάτι το οποίο ουσιαστικά δεν υπάρχει... Και τώρα θα μπει μπροστά το θαυτήρι... Αυτοί οι άνθρωποι στερούνται αντίληψης, στερούνται χαρακτήρα και ακόμη περισσότερο στερούνται ζωής... Ελπίζω αυτά τα 3 άτομα να δούνε αυτο το άρθρο, γιατί έχω να τους πω μερικά πραγματάκια... Είσται ΖΩΑ... Πρέπει να πάτε να πεθάνεται για εκτιμήσετε την ζωή... Είστε ΗΛΙΘΙΟΙ και ΜΑΛΑΚΕΣ που πάτε και δίνεται τα λεφτά σας σε ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ... Αν έχεις πρόβλημα που στα λέω μες την μούρη, πάρε με τηλεφωνο να στα πω και από εκεί... Είμαι σίγουρος οτι η κοπελιά σου θα σε απατάει γιατί εσύ τραβάς μαλακία καθημερινά μαζί με τα όργκ και τα τρόλ και τα μαλακισμένα τα ξωτικά.... ΣΚΑΤΑ!!! Έχω τσατιστεί τόσο πολύ που πραγματικά αν ήμουν η κυβέρνηση θα έβγαζα νόμο για την απαγόρευση αυτού του παιχνιδιού.. Όχι γιατί είναι ακατάλληλο, αλλά γιατί υπάρχουν μαλάκες που εθίζονται τόσο, μέχρι που ξεχνούν οτι είναι ζωντανοί..


Μετά ευτυχώς πήραν τον πούλο και ξεκουμπιστίκανε και μείναμε οι φυσιολογικοί άνθρωποι και παίξαμε κάνα επιτραπέζιο... Και το κυριότερο είναι οτι επικοινωνούσαμε και γελάγαμε.. Τέτοιες στιγμές πρέπει να θυμάσαι, όχι το πόσες ώρες έκανες να ανέβεις επίπεδο..


Φιού... Ωραία ήταν, καλά κράξαμε και σήμερα... Αλλά το μόνο που κατάλαβα από τις σύντομες διακοπές μου είναι το πόσο μου έλειψαν οι φίλοι μου...


Ο παραπάνω παροξυσμός δέν ήταν για να κράξω τους συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλα να εκφράσω το παράπονο μου για τα τόσα άτομα που κυριολεκτικά "καίγονται"...


Μέχρι την επόμενη φορά καλά να περνάτε, καλές γιορτές και μην ξεχνάτε... Keep Burning :-D