Σχετικά με το Σιλμαρίλλιον

Όπως θα καταλάβατε από τον τίτλο το θέμα μου είναι σχετικά με το Σιλμαρίλλιον, το θεϊκό αυτό σύγγραμμα του επίσης θεϊκού J.R.R. Tolkien. Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι η δημιουργία της Μέσης Γης και η πρώιμη ιστορία της. Το θέμα μου δεν είναι να αναλύσω την ιστορία της Μέσης Γης ή να πώ κάποια από τις καταπληκτικές ιστορίες του. Θα αναφερθώ όμως σε κάποιους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε το συγκεκριμένο βιβλίο να διδάσκετε στα σχολεία, όχι ως επιπλεόν μάθημα αλλά στη θέση κάποιου άλλου (βλ. ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ). Οι φιλόλογοι ίσως να έχουν αντίρρηση με επιχείρημα ότι η ελληνική λογοτεχνία είναι καλύτερη και ενδιαφέρον. Εμένα πάντως κανείς δεν με ρώτησε αν μου αρέσει... Και όσοι το λένε σαφώς δεν θα έχουν διαβάσει το Silmarillion...
Λοιπόν, ας ξεκινήσω... Πρώτα από όλα το Silmarillion αποτελεί ένα εγκώμιο για την ζωή. Παρουσιάζει την θνησιμότητα του ανθρώπου ως δώρο, ένα δώρο ανεκτίμητο. Μας διδάσκει να σεβόμαστε αυτό το δώρο γιατί αυτό είναι που κάνει την κάθε μέρα ξεχωριστή, την κάθε στιγμή ανεκτίμητη. Όμως στη φύση του ανθρώπου είναι να μην εκτιμάει όσα έχει. Οι περισσότεροι θα προτιμούσαν να λάβουν το δώρο που ο Έρου, ο Ένας, δίνει στα ξωτικά, την αθανασία. Αλλά οι άνθρωποι δεν είναι ακόμα αρκετά σοφοί για να καταλάβουν την σημασία του δώρου και την απαλλάγη τους από τα βάσανα του κόσμου που τους δίνει η θνησιμότητα. Οι μαθητές θα πρέπει να μάθουν να εκτιμούν την κάθε στιγμή που ζούν τώρα που είναι νέοι και έχουν πολλά ακόμα να δουν.
Πολλοί θα πουν το βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο μάχες. Το έπος αυτό παρόλες της αμέτρητες μάχες στις οποιές αναφέρεται δεν στέκεται τόσο στον αριθμό των στρατιών όσο στην δύναμη των λαών και την ηρώων να πουν το ΌΧΙ στη αδικία του Κακού. Ένα βασικό στοιχείο του βιβλίου είναι ότι οι ήρωες δεν χαρακτηρίζονται από το πόσους έσφαξαν αλλά ο λόγος για τον οποιό πάλεψαν. Το Silmarillion μας διδάσκει θάρρος, θάρρος να πολεμήσουμε τους φόβους μας και την αδικία που μας περιβάλλει. Γενικά το έπος αυτό αφορά όλες τις αξίες για τις οποίες αξίζει να ζεί κανείς η να πεθαίνει... Είναι ένα εγκώμιο στην αγάπη, στην φιλία, το σεβασμό, το δίκαιο.. Αξίες που χάνονται στις μέρες μας και που είμαστε υπεύθυνοι να θυμήσουμε σε όλες τις γενιές οτι υπαρχούν... Για αυτό πιστεύω οτι θα πρέπει να διδάσκεται το Silmarillion στα σχολεία.
Πολλοί με έχουν χαρακτηρίσει αρνητικά για την εμονή μου στο έργο αυτό του Tolkien, αλλά εγώ ξέρω τις αξίες που έχουν μέσα τους (πλούταρχος, πετρέλης, μπουζούκια, σκέψη με παρωπίδες, καμία ανοχή στους διαφορετικούς, ψέμα, προσωπικό συμφέρον, μιλάω πίσω απο την πλάτη σου, υποκρισία... ) και συνεχίζω ακάθεκτος.
Τέλος θα κλείσω το post μου όπως είχε κλείσει ο Μηνάς Τσούλης σε ένα άρθρο του... "Για αυτό δηλώνω ευθαρσώς πως ο Κόσμος μας αν επρόκειτο να καταστραφεί για να ξαναγίνει απο την αρχή, και εγώ θα έπρεπε να διαλέξω το Ένα Σύγγραμμα που θα επιβίωνε και θα δίδασκε τις επόμενες γενεές, τότε θα ήταν, χωρίς δεύτερη σκέψη το Silmarillion"...